Laat de beltrom luiden! Haal de schalmeien boven!
Google Adsense is h

31-01-2005 | Categorie: Uncategorized | Auteur: Marc Rayenebau | Link | Reacties(7)

Waarschijnlijk de eerste poster die ik ontworpen heb die zo sterk verspreid is in Leuven ( op deze kiosk alleen al hingeren zo’n 20 .. ). Heerlijk!
En als je dan gratis naar Hermanos Inglesos en Trish Van Eynde ( het spreekt voor zich dat Rayenebau en ik er weer ingeslaagd zijn om het djplatform via een achterdeur te penetreren en zo op het onverwacht vlak naast Trish kwamen te staan, alwaar we vanop een verhoog de shakende menigte konden gadeslaan .. ) kan gaan zien, vergezeld van een VIP-bandje voor unlimited free booz .. meer moet dat niet zijn

30-01-2005 | Categorie: Uncategorized | Auteur: Marc Rayenebau | Link | Reacties(1)

Pf .. pas gearriveerd, na gisteren met de zesdejaars te zijn gaan paintballen, met aansluitend pastafestijn en margi-fiesta in een afgelegen chalet in het bos ..
dodelijk .. en straks met z’n allen afzakken naar de Leuvense Chrysostomos-fuif voor alweer een gestoorde avond .. ik denk dat ik maar eens enkele uurtjes slaap ga sprokkelen ..

28-01-2005 | Categorie: Uncategorized | Auteur: Marc Rayenebau | Link | Reacties(3)

Het filmtempo is ondertussen opgedreven tot 1 bioscoopfilm per week, vandaag stond “The Aviator” op het programma, om met eigen ogen te zien of �berhero Martin Scorsese zichzelf nogmaals overtroffen had.
En die kans zit erin natuurlijk, met 11 oscarnominaties zit er met wat geluk ��ntje voor hem persoonlijk bij ( voor “Beste Regisseur” ) ..

Visueel alweer een pracht van een film, die het op vlak van perfect uitgewerkte details en/in decors ( heerlijke retro-interieurs, die vakkundig de 20’s-30’s-sfeer oproepen .. ) kan opnemen tegen “Un Long Dimanche de Fiancailles”. Een pluim voor production designer Dante Ferretti!
Wat verder nog opvalt, ( vooral in het eerste stuk ) is het overheersende rood en blauw. Speciaal om de “Technicolor”-look ( dat in die tijd revolutionair was ) na te bootsen, werden hele decors en kostuums in deze kleuren ondergedompeld, zodat de film in een blauw-rood licht baadt ( het valt misschien nog het meest op bij de scenes in zijn priv�-filmzaal annex screening room, waar het rode knipperlicht en de blauwe filmprojectie de kamer afwisselend met beide kleuren vult .. ).

Voeg daar nog een waargebeurd en fascinerend verhaal aan toe, met exentrieke Hollywood-sterren, wat special-effects ( normaal niet Scorsese’s ding, maar een must om de geloofwaardigheid in dit verhaal te behouden ) en ik zit in de filmzaal !
Een aanrader ( visueel een pak beter dan “Der Untergang” en in alle opzichten beter dan “Closer” ) ..

26-01-2005 | Categorie: movies | Auteur: Marc Rayenebau | Link | Reacties(1)

En niet zomaar een non-portable “kanon” dat men op tennisclubs weleens placht te gebruiken om aan 10km/u balletjes over het net te lanceren. Neen! Een high-tech-masjien met bazooka-allures !
Ik denk al aan een benefiet om zoiets in drievoud aan te schaffen voor de Asfaltkonijn-clan ..

Categorie: Uncategorized | Auteur: Marc Rayenebau | Link | Reacties(2)

De oscarnominaties zijn bekend!
De grote hoop gaat naar “The Aviator” ( zoals verwacht ), “Der Untergang” steekt een stokje voor Erik Van Looy’s kans op een oscarnominatie ( voor “De Zaak Alzheimer” ) als “Beste Buitenlandse Film” ..

25-01-2005 | Categorie: Uncategorized | Auteur: Marc Rayenebau | Link | Reacties(1)

Vrijdagavond was het zover: na een dag van onoplettendheid en oplaaiende hilariteit ( nog aangesterkt door de finale van de DJ-contest die tijdens de middag de kelder op stelten zette ) brachten een viertal taxi’s onze schier voltallige klas naar de plek van bestemming, het exotische “Vossemeren”, alwaar wij een drietal luxe-bungalows ( inclusief vloerverwarming ) hadden afgehuurd in het plaatselijke CenterParcs, op de Hollandse grens.
-censuur-

Het moment dat mijn oldschool portable-stereo werd aangesloten en -gezwengeld, begon de pret. “Pret”, is dan nog een eufemistisch understatement om het pleonastisch uit te drukken. Een orgie van -censuur- , phun, musique marginale et nager zonder einde ging van start. Drie dagen lang -censuur- , steken, meebrullen met steeds opnieuw de meest foute muziekklassiekers, op de tafels dansen, in het wilde weg roepen en meer van dat fraais.
Met als hoogtepunten ..

-Vrijdag:
Tegen drie uur ’s nachts wordt er op de deur geklopt, m

24-01-2005 | Categorie: Uncategorized | Auteur: Marc Rayenebau | Link | Reacties(2)

Net terug .. klasweekend Centerparcs .. foute boel .. marginale muziek .. drank .. vermoeid .. Hollanders .. Duitsers .. feestjes .. bezwarende beelden ..
Morgen .. op een capabeler moment verslag ..

23-01-2005 | Categorie: Uncategorized | Auteur: Marc Rayenebau | Link | Reacties(1)

Het jaar heb ik op filmisch vlak alvast goed ingezet: na
klassiekers als Godfather, Godfather2, Godfather3, Monty Python’s Flying Circus life at the Hollywood Bowl, Monty Python’s Life of Brian, Charlie Chaplin’s Modern Times, recenter werk als IlPostino, en nog recenter werk als Eternal Sunshine of the Spotless Mind en Der Untergang begaven Rayenebau en ik ons dezenamiddag wederom richting cinematografische tempel “Kinepolis”, voor het aanschouwen van “Closer”.

Helaas, driewerf helaas: de jongste van Mike Nichols stelde teleur. Niet extreem diep teleur, zoals bijvoorbeeld “The Last Samurai” een tijd geleden, maar toch. We hadden meer verwacht.
Over ��n ding kunnen we wel positief zijn: de acteerprestaties: Natalie Portman, Jude Law, Clive Owen en Julia Roberts ( in dalende lijn ) doen wat ze moeten doen, vooral Portman is “ontwapenend” ( om het met een eufemisme uit de film te zeggen ).
Het verhaal is complex, maar niet memorabel.
Misschien te complex.
Misschien gewoon niet geschikt voor Spassierende T�pen als Rayenebau en Lapin McAdam ..

19-01-2005 | Categorie: movies | Auteur: Marc Rayenebau | Link | Reacties(1)

Net “Il Postino” gedegusteerd.
Klassefilm.
Over Pablo Neruda die in Ballingschap komt op een Italiaans eilandje, waar hij elke dag de post ontvangt van een in po�zie ge�nteresseerde postbode. De twee worden dikke vrienden, de postbode trouwt, Pablo verdwijnt en de postbode sterft.
Op het eerste gezicht langdradig, maar het trage tempo past perfect bij de mentaliteit op het Italiaanse eilandje. Acteerprestaties komen raar over ( onder andere door het bewust niet articuleren van Massimo Troisi, die er wel een academy award nomination aan over hield, al stierf hij een dag nadat de opnames afgerond waren ), maar zijn allesbehalve slecht.
Puike setting, knap kleurgebruik.
Een klassieker ..

18-01-2005 | Categorie: movies | Auteur: Marc Rayenebau | Link | Reacties(0)