“Hans Teeuwen kwam hier op aarde met een taak, namelijk: begraaf een koperen beeldje van een oud konijn in de Gobi-woestijn en draag daarbij een plastic gleufhoed. Hij koos echter voor het cabareteske equivalent van deze opdracht: de paljas uithangen voor een hoorbaar lachend publiek en schatrijk worden. Met muziek erbij, dat dan weer wel.”

We zetten onze “Week van het Hollands Cabaret” in met de meest voor de hand liggende maar o zo onontbeerlijke naam: Hans Teeuwen. Een man die voor Asfaltkonijn-lezers al lang geen onbekende meer is, en die bij iedere Benelux’er toch op z’n minst een belletje doet rinkelen (“Wat doet het belletje dan?!! Tingelingeling doet het belletje.”).

Maar een beknopte biografie is toch nog op z’n plaats, zodat u binnenkort kan uitpakken op quiz en/of Trivial Persuit avondjes. Wist u bijvoorbeeld the middle name van Hans Teeuwen? Ha! “Hans Eduard Marie Teeuwen wordt op 3 maart 1967 geboren in het Noord-Brabantse plaatsje Budel, op de grens van Limburg en België.”

Voor meer triviale feiten en vooral een overdosis filmpjes, lees verder:

Voor zijn 20e wijst niets op een toekomst als cabarettier: hij werkt rustig MAVO af, probeert HAVO maar faalt en hangt daarna enkele jaren rond, tot hij dan op 21 jarige leeftijd aan een drama opleiding begint (die hij trouwens met succes afrondt). Nog tijdens zijn opleiding speelt hij mee in de Comedy Train, een improvisatiegezelschap (impro blijft in elke show een belangrijk element spelen, en de interacties met mensen uit het publiek zijn ronduit hilarisch). Verder speelt hij nog wat kleine rolletjes in toneelstukken (o.a. Winny The Pooh, iemand footage? ). In het kader van zijn eindexamen leert hij dan Roland Smeenk kennen, een straatmuzikant, met wie hij een cabaretduo vormt: “Teeuwen en Smeenk”. Met hun eerste show, Heist, winnen ze in 1991 moeiteloos het Camerettenfestival (het jaar daarna gewonnen door het Belgische Kommil Foo).
Helaas, net voor ze met deze show willen gaan touren in heel Nederland, overlijdt Smeenk in een auto-ongeluk. In diezelfde tijd krijgt hij met nog enkele andere problemen te kampen, maar in 1994 kruipt hij uit het dal en debuteert hij solo met

- Hard en Zielig: Een show zonder verhaal, met onnavolgbare wendingen, unlimited typetjes en absurde humor.
Video: Kabouters.

Tussendoor speelt hij gastrolletjes op tv, zoals de rol van Sinterklaas in Jiskefet.
Bijna aansluitend op Hard en Zielig volgt:

- Met Een Breierdeck (1996): Zijn 2e zaalshow, waarmee hij volledig doorbreekt in Nederland. Respect langs alle kanten, lovende woorden van groten uit het wereldje. Maar nog voor de tournee afgerond is, crasht hij opnieuw compleet, stormt middenin een show van een podium af en beland in een zwart gat, terwijl de pers het ene gerucht na het andere lanceert: verslaafd aan heroïne, opgenomen in een instelling, overleden, ..
Video: Bertje en Henk (poppenkast met mensen uit het publiek).

In 1999 is hij weer helemaal terug met:

- Trui: Minder seks, minder geweld, meer poëzie en liedjes.

In dat jaar speelt hij ook nog de hoofdrol in de film “Jezus is een Palestijn”.
Schijnbaar onvermoeibaar gaat hij door, en in 2001 staat hij er al weer:

- Dat dan weer wel:
Video: Fragment 1 (met o.a. “Mars” en “Fruit&Stront”)
Fragment 2 (mt o.a. “De Jostiband”)
Eerlijkheid

In 2002 maakt hij met zijn vrienden Pieter Bouwman en Gumbah een theatershow (die later op televisie uitkwam), genaamd Poelmo, Slaaf Van Het Zuiden (“Ook als je er niet van houdt moet je hem gezien hebben. Het antwoord van alles is: bier.”).
In de tv-versie van Poelmo zitten ook een heel aantal “kleedkamerscènes” waarin we de echte Hans Teeuwen leren kennen (die even geniaal gestoord is).
Daarin zegt-ie ook doodleuk “Er zijn nog enkele bevolkingsgroepen die ik vanavond wil beledigen, waaronder ..”

En in 2003 start zijn laatste zaalshow tot nu toe:

- Industry of Love:
Video: Koningin (“Ga ‘ns bier halen!”)
Fopwinkel
Kikvorsman

Daarna kondigt hij aan om even met cabaret te kappen, omdat het hem teveel afmat: “Ik heb tien jaar cabaret gedaan, vijf programma’s gemaakt die eigenlijk allemaal wel succesvol waren, er is veel gelachen, ik heb veel applaus gekregen, maar als ik eraan terugdenk, is het eerste dat me te binnen schiet toch die ongelooflijke vermoeidheid.”

Sindsdien heeft hij wel nog een (eerste) film geregisseerd: Masterclass.
En verder blijft het wachten op een nieuw teken van leven - als er één ding hem typeert, is het wel zijn onvoorspelbaarheid. Dus wie zal zeggen waar hij binnenkort mee uitpakt? Maar dat het subliem zal zijn, staat vast, en dat het een succes wordt, nog meer.

En om af te sluiten geef ik jullie nog een licht clandestiene link mee: de 5 volledige zaalshows, netjes verpakt in zip-formaat, hier te downloaden. Maar hou het stil!

24-07-2006 | Categorie: Week van | Auteur: Lapin McAdam | Link |