The Doors (1967) is de eerste plaat van de gelijknamige band. Na de dood van frontman en zanger Jim Morrison bracht de groep nog twee platen uit die vaak (terecht) niet bij het werk van de echte Doors wordt gerekend. The Doors wordt gezien als één van de meest controversiële rockbands ooit. Enerzijds door de gekke toeren die Jim Morrison uithaalde. Ooit werd hij gearresteerd voor exhibitionisme en verstoring van de openbare orde nadat hij tijdens een optreden in Miami masturbeerde op het podium. Of met de woorden van de aanklager: And he did take his penis out, and shake it. Anderzijds was ook de muzikale bezetting van de band apart. Met name de afwezigheid van een bassist. Ray Manzarek, de toetsenist nam de baspartijen voor zijn rekening met zijn linkerhand, terwijl hij met zijn rechterhand zij Continental Vox orgel bespeelde.

Manzarek is de man van de geniale orgeldeuntjes zoals die te horen zijn in zowat elk liedje. Om maar een voorbeeld te geven: Light My Fire. En dat kon hij nog eens combineren met doordringende bassen als in Riders on the Storm, Break on Through, …

Komt daar bovenop nog eens een perfect samenspel met steengoede gitarist Robby Krieger zoals overduidelijk te horen is in Spanish Caravan. Op zijn zestiende leerde Krieger spelen op een Spaanse gitaar. Later kreeg hij les op de sitar van de bekende Ravi Shankar. Na het zien van Chuck Berry kiest hij voor een Gibson SG. Robby Krieger is samen met drummer John Densmore verantwoordelijk voor de blues invloeden terwijl Manzarek zorgde voor invloeden vanuit klassieke muziek en jazz.

Maar het grote icoon van de band is zonder enige twijfel Jim Morrison. Hij zorgde voor de teksten en had een zeer belangerijke invloed op de richting die de groep uitging. Het was wel zijn fout dat The Doors niet aanwezig waren op festivals zoals Woodstock. Dit als gevolg van het Miami-incident. Vaak wordt gezegd dat hij een intellectueel was, zo zou hij een IQ hebben gehad van 149. Hij schreef graag, vaak poëzie, en las graag. Daardoor komt de naam The Doors van een boek van Aldous Huxley The Doors of Perception.

Bij rock ‘n’ roll hoort natuurlijk ook een stevige dosis drugs. Het is bekend dat de bandleden hun nummers weleens schreven onder invloed van LSD. Vandaar de psychedelische noot in hun nummers. Dit zorgde na verloop van tijd voor het ontsporen van Jim. Zo begon hij nogal gekke ideeën te krijgen over zijn eigen kunnen. Een voorbeeld daarvan is de legendarische quote I am the Lizard King, I can do anything, en de zelfverheerlijking in L.A. Woman waar hij zingt Mr. Mojo rising (Mr. Mojo is een anagram van zijn naam). Omdat hij geloofde dat de regering Nixon hem wilde vastzetten om een voorbeeld te stellen voor alle anti-Vietnammers ging Jim in Parijs wonen waar hij stierf in 1971 op de magische leeftijd van 27 jaar waarschijnlijk aan een overdosis van het één of ander, officieel door een hartaanval. 27 is de leeftijd waarop ook Jimi Hendrix, Kurt Cobain, Janis Joplin en Brian Jones overleden.
Bekijk als afsluiter de schitterende intro van Apocalypse Now waar The End onder is gemonteerd. Een liedje dat voor veel opschudding zorgde vanwege het thema dat werd behandeld in de tekst. Namelijk het Oedipus-complex. Hippies vonden het te geweldadig terwijl de conservatieven vonden dat het moreel verval predikt.

05-11-2006 | Categorie: Musique, Week van | Auteur: Marc Rayenebau | Link |