Tony Iommi en Geezer Butler plaatsten een contactadvertentie in de krant met het de vraag naar een zanger. John Michael Osbourne belde aan bij Geezer met twee verschillende schoenen en een hondenriem om zijn nek met daaraan een pantoffel. Aangevuld met de schitterende drummer Bill Ward vormde dit Black Sabbath.

Metalfans plaatsen Black Sabbath graag onder de noemer metal. Dit komt voornamelijk door de unieke sound die gitarist Tony Iommi, aka The Riffmeister, ontwikkelde om zijn hand te ontzien. Hij verloor twee vingertoppen bij een ongeluk in een metaalfabriek in Brimingham waardoor hij zijn gitaar lager stemde, hij ging lichtere snaren gebruiken en zette een plastic beschermingstopje op zijn vingers. Hier vertelt hij het zelf. Elke metalband beschouwt Black Sabbath nog steeds als De Grootvader van metal.

De band begon in 1968 als de Polka Tulk Blues Band, later noemden ze zichzelf Earth. Bassist Geezer Butler, die zowat alle teksten schreef, was een fan van novellen over zwarte magie en schreef de song Black Sabbath (hier met Dio). De band verklaarde dat Butler op een nacht een “figure in black” aan het voeteneinde van zijn bed zag. De volgende dag bleek een boek dat Ozzy hem had gegeven over het occulte verdwenen was. Dit zou de inspiratie leveren voor de titelsong van het album Black Sabbath. De band die toen nog Earth heette, werd vaak verward met een andere muziekgroep met dezelfde naam. Ze besloten van zich Black Sabbath te noemen.

Volgens Osbourne is de reden van hun donkere imago een opmerking die Iommi ooit eens maakte toen de band aan het oefenen was tegenover een cinema: “Isn’t it weird that people pay money to see a movie that scares the shit out of them?” Sindsdien schreven ze opzettelijk duistere liedjes.

In 1970 brachten ze hun eerste twee albums uit: Black Sabbath en Paranoid. Paranoid had normaal gezien War Pigs moeten heten en was een protest tegen de oorlog in Vietnam. Maar om commerciële redenen doopten ze de plaat Paranoid naar het liedje Paranoid, een song die op de valreep was opgenomen om hun album wat langer te maken. Het liedje werd wereldberoemd, en verzekerde Black Sabbath van eeuwige roem.

Naast de nieuwe sound die ontstond uit het lager stemmen van Iommi’s gitaar, bracht Black Sabbath nog een aantal nieuwigheden in de metal/hardrock zoals de fluit in Solitude en de violen in Snowblind en Supernaut.

In 1978 werd het laatste album met Ozzy Osbourne opgenomen. Hij had ondertussen alle zin voor realiteit verloren door overmatig druggebruik. Gedurende twee jaar was hij elke dag dronken en nam elke dag LSD. Ozzy werd uit de band getrapt. Zijn vervanger was Ronnie James Dio, de zanger van Rainbow.

In 1980 werd het eerste album met Dio uitgegeven, Heaven and Hell. De nieuwe Black Sabbath werd weer een succes na de tegenvallende verkoopscijfers van Never Say Die (1978) en Technical Ecstasy (song: Rock ‘n’ Roll Doctor) (1976). Na het tweede Dio-album, Mob Rules, werd Dio uit de band gezet omdat de andere leden hem verdachten van stiekem aan opnames te sleutelen. Daarna kwam Deep Purple-zanger Ian Gillan bij de band. Hij zou in een dronken bui hebben toegezegd toen Iommi hem vroeg of hij voor Black Sabbath wilde zingen. Ze namen Born Again (song: Zero To Hero, Gillan met verhalen over zijn Puple Sabbath-album) op, dat verrassend genoeg een van hun meest verkopende platen is tot op de dag van vandaag.

Volgens velen hield het echte Black Sabbath op met bestaan na de Ozzy Osbourne-periode. Anderen zeggen dan weer dat Born Again hun laatste echte plaat was. Black Sabbath kende hierna nog verschillende samenstellingen waarvan de enige nog vermeldenswaardige muzikant de zanger Tony Martin is. Hij bleef zelfs langer bij Black Sabbath dan Ozzy Osbourne.

Nog enkele videotips als afsluiter: De clip voor Sabbath Bloody Sabbath waar ze een fortuin voor kregen om te maken. Dit kwam eruit. Ik hoef niet te vertellen waar het geld naartoe is gegaan… Verder nog: Children of the Grave voorafgegaan door Embryo, Iron Man, Electric Funeral, N.I.B., Symptom of the Universe en een cover van Snowblind door System of a Down

18-11-2006 | Categorie: Musique, Week van | Auteur: Marc Rayenebau | Link |