Asfaltkonijn is verliefd, verliefd op een muis. Maar niet zomaar een muis. Een MAGIC mouse!

Een magic ongelooflijk sexy multi-touch mouse. Apple lijkt weeral voor de zoveelste keer de concurrentie te tonen wat innovatief wezen exact inhoud. We hebben hem nog niet kunnen uittesten, maar de poging alleen al is voor mij een 10/10 waard. Doe zo voort Apple. (more…)
Asfaltkonijn loves Piper-Heidsieck, Mary Jane loves Louboutins. Nu kan je voor een “luttele” 350 euro een combinatie van de twee krijgen, als je al snel genoeg bent om één van de 90 exemplaren van Le Rituel te bemachtigen, that is. (more…)
Oorlog in Afghanistan? Euhm ja, zelfs Crembo gaat nu en dan doen alsof zijn aanwezigheid de Taliban als rijpe vijgen het stof doet kussen, maar is dat niet nu? In de 10s? Neen, in de good ol’ 80ies, het glorierijke decenium waarin de Asfaltkonijnredactie integraal geboren werd, viel Rusland De Sovjet-Unie Afghanistan binnen. Het zou hun Vietnam worden (kind off). (more…)
Wie geen genoegen neemt met een standaard laptop case om z’n precious hardware in te vervoeren, kan terecht bij het Amerikaanse bedrijf Oddysey. Zij verkopen bijvoorbeeld dit model VU200711HW. Zo’n laptop case is niet alleen water- en stofdicht, maar overleeft ook kleine tot middelgrote ontploffingen .. En de binnenkant is afgewerkt met van die zwarte schuim-piramides, waarin de exacte vorm van je device en eventuele accesoires wordt uitgesneden, voor ultimate protection.
Mijns inziens zijn er slechts twee redenen waarom een televisiereeks uit de tachtiger jaren in je geheugen kan gegrift staan. Ofwel was het werkelijk geniaal, ofwel was dat zodanig belachelijk dat het je gewoon kwaad maakte. Hieronder een aantal voorbeelden van deze al dan niet gedrochten, elk te klasseren in de ene of de andere categorie.
In de eerste plaats waren er van die typische feel good programma’s die de familiewaarden belachelijk hoog in het vaandel droegen. Zo van die perfecte gezinnetjes waar alles zodanig peis en vree is dat je wel moét vermoeden dat de vader stiekem met de jongste spruit geheime spelletjes in de kast onder de trap organiseert. Dat televisie gedurende die periode door een aantal wetenschappers als ‘opvoeder’ werd beschouwd, merk je zeker bij de introductie van de geadopteerde kinderen, liefst in de vorm van een ander ras. Zo veel gelukzaligheid, een mens wordt er niet goed van. (more…)
Vorige week deed Microsoft de pers voorstelling van hun nieuwste racegame voor de Xbox 360, Forza Motorsport 3. Een stevige racer zo blijkt voor de echte autoliefhebber. Naar eigen zeggen willen ze ook van de andere gamers heuse petrolheads maken. Voor ons hadden ze een presentatie waarin naast Forza ook Natal nogmaals aan het publiek werd getoond klaar gestoomd. Dit laatste zou een revolutie moeten worden in de gamewereld, met onderandere gezichts- en stemherkenning en de afwezigheid van een controller.
Na de presentatie was het tijd voor een hands on experience met Forza. Als fervente pc gamer ben ik helemaal geen held in het gebruik van een controller maar gelukkig waren er race stoelen met stuur en pedalen wat alles weer een pak aangenamer maakte. Enkel het Quick race gedeelte werd voorgeschoteld maar dat deerde niet want de meer dan 400 bolides zagen er fantastisch uit evenals de racetracks. Na een uurtje stevig racen ben ik ervan overtuigd dat Microsoft hier de bal juist heeft geslagen. Ik ben een fan.
Zelf testen kan door uw favoriete Jeremy Clarkson quote in de comments te droppen. Na een week krijgen de twee leukste inzendingen een exemplaar van het game voor de Xbox 360. (more…)
‘In This Light and on This Evening’, de laatste nieuwe van The Editors, is een dijk van een plaat geworden. In vergelijking met hun vorige albums valt de prominente rol voor de synths op, ten koste van de gitaren, en een steeds meer duister wordende sound die sterk aanleunt bij Joy Division en Depeche Mode. Tom Smith en co schuwen daarbij geenszins het experiment en lijken verder vooral inspiratie gehaald hebben uit krautrock en naoorlogse avant-garde componisten als Philip Glass. Dit levert een zwaar aangezet, zwartgallig en gedurfd product op van een band die zichzelf volledig herontdekt lijkt te hebben. De single Papillon is u wellicht al bekend, maar deze akoestische versie uit de sessie op Studio Brussel mogelijk nog niet. (more…)

Zeggen dat ik een bewonderaar ben van het designicoon James Dyson zou niet bepaald de waarheid zijn. Meneer stofzuiger heeft me namelijk nooit echt warm kunnen laten draaien met zijn ontwerpen. Of het nu over zijn bekende spacy plastic stofzuiger, zijn paarse wasmachine of zijn uiterst onhandige airblade ging, ik vond het altijd maar niets. Verbaasd was ik dan ook bij het zien van zijn nieuwste creatie: de Dyson air multiplier. Een zeer fancy woord voor een ventilator idd. Een ventilator dat werkt via een nieuw revolutionair systeem waar geen traditionele wieken en bijhorende beschermkap voor nodig zijn. (more…)
Als ik een verslaving heb in het leven is het ongetwijfeld het kopen van oorbellen. Wie mij kent zal kunnen confirmeren dat de kleinoden niet alleen mijn kot domineren, maar een heuse verzameling beginnen te vormen. Mijn hartje begint dan ook spontaan te dansen bij het zien van deze kunstwerken van Liesbeth Bussche, in het kader van de ‘What’s New’ tentoonstelling van Sofie Lachaert in Tielrode. Bussche neemt elementen uit het straatbeeld en maakt er larger than life juwelen van. Een bol om de stoep te markeren wordt een oorbel, afspanningsdraden worden kettingen, en ga zo maar verder. Maakt een wandeling door de stad meteen al een stuk accessoire-waardiger.
(more…)








Reacties(0)

vorige pagina