Op de valreep bereikte ons “De Gilles Spot“, de kerstspecial van een nieuwe online show van de geestesgestoorde geniëen achter “De Baasjes“, met een cameo van collega Horskaer van “Eraserhead“.
“Gilles Van Schuylenbergh presenteert de allereerste Vlaamse online late night show. Een pot pourri van absurde sketches, flauwe grappen, een niets ontziende pooier, een zalig verklaarde goochelshow en zelfs een snuifje horror. Ga rustig zitten, smijt die kerst-cd van het kruidvat buiten en geniet van een Kerst waar alles misgaat. Kerst is mis @ De Gilles Spot!“
Hoewel ik gisteren tussen het blokken door hier en daar een journaaltje mee heb gepikt is het me toch tot deze namiddag ontgaan dat Brittany Murphy gisteren overleden is. Te veel sneeuw en zeilmeisje om jabberish over uit te slaan.
Hoe dan ook, Brittany’s eerste grote film, Clueless, blijft één van mijn favoriete chickflicks ever. Vreemd genoeg heb ik er net gisteren nog aan gedacht dat ik mijn oude videoband van die film toe is aan een update. (more…)
U herinnert zich allicht nog onze “Who’s this Girl?” queeste van een paar jaar terug, waarbij we een (Scandinavisch?) meisje probeerden te traceren dat haar digitaal fototoestel kwijtspeelde op een skipiste in de Franse Alpen, alwaar het gevonden werd door Asfaltkonijn-redacteur DKarn-Duuk, die -na het zien van de foto’s op de geheugenkaart- plechtig beloofde om haar te vinden om haar het fototoestel terug te bezorgen. Met de hulp van Facebook werd met man en macht gezocht naar hints in de foto’s, waaruit meer informatie kon gewonnen worden, maar helaas: tot op heden zonder resultaat.
Hopelijk heeft Jean-Baptiste Dumont (JB voor de vrienden) meer succes: in tegenstelling tot DKarn-Duuk is hij niet op zoek naar een 18-jarige Zweedse blondine, maar naar een 40-something rosse Schot (De gustibus et coloribus non est disputandum..).
2 Jaar geleden werd Jean-Baptiste in Brussel-Centraal aangesproken door een zekere ‘Gary Wilson‘, een Schot die zogezegd al z’n geld kwijt is, en 88€ nodig heeft voor een nieuw treinticket naar Noorwegen, waar zijn (imaginaire?) vrouw op hem zit te wachten. De immer sympathieke Jean-Baptiste grijpt Gary bij de arm, rent meteen met hem naar de dichtsbijzijnde bankautomaat, haalt vlotjes 100€ af (om nog iets te kunnen eten en drinken op de trein) en overhandigt het aan Gary, die uiteraard belooft om het geld terug te storten, en z’n naam en (fictief) adres opschrijft.
Thuisgekomen Googelt JB de Gary in kwestie, en ontdekt dat het internet vol staat met “Gary Wilson-Flood is a liar!” - blijkt dat onze vriend Gary er een fulltime job van heeft gemaakt om in heel Europa 88 euro-tjes af te troggelen bij nietsvermoedende goedzakken. (more…)
Ik ben een grote fan van het pixel art genre (met als culminatiepunt natuurlijk de pixorama’s van eBoy), en de site “Very Important Pixels” is dan ook puur vertier: een projectje van Kristof Saelen, die celebrities tekent, pixel per pixel. Fun fact: de kerel is all over the web met dit hobby-project van ‘m, maar nadere introspectie leert dat-ie 100% Antwerp-based is.
Hierboven trouwens bij wijze van voorproefje 7 filmregisseurs - kan u ze meteen allemaal bij naam noemen? (Ik moest toch even twijfelen bij nummers 2 en 7)
Een kleine hint voor wie 500 days of Summer nog niet gezien heeft: rep u naar de cinema. Ik kan er niet over zwijgen sinds ik hem een dikke maand geleden gezien heb. Ik hou echt van deze film: het verhaal, de sfeer, de soundtrack, om nog maar te zwijgen van de geweldige kostuums…
Marc Webb, de regisseur van 500 days of Summer, regisseerde voor het nummer “Why do you let me stay here” van de band She & Him, in de vlugte nog een nieuw videoclipje met in de hoofdrollen Zooey Deschanel en Joseph Gordon Levitt. Niet toevallig natuurlijk, aangezien pretty Zooey de zangeres is van deze band.

De filmposter van vandaag is niet de filmposter van de jaren dertig. Geen betere manier dan dat vast te stellen door de filmposters van een aantal remakes onder de loep te nemen, zo dachten ze op sixrevisions.com. Opvallend wel dat een groot deel van de posters in het lijstje affiches zijn voor horrorfilms. Worden die dan vaker remade?
“Origineel” is het concept al lang niet meer, maar het blijft een gegarandeerd succes: Flashmobs als viral. Laat opeens een grote groep mensen opduiken op een bepaalde locatie, ofwel undercover ofwel in doldwaze outfits, laat muziek door de (verdekt opgestelde) boxen schallen en opeens barst iedereen los in spontaan lijkend maar strak gechoreografeerd dansje. Geheel toevallig wordt dit alles in volle HD gefilmd vanuit 27 hoeken, waarna een professioneel gemonteerd filmpje (met op het eind het logo van het bedrijf dat erachter zit) op Youtube beland, alwaar het instantly miljoenen views scoort (en het filmpje dus ‘viral gaat’). Major brand-exposure voor het bedrijf, en een succesvolle campagne van het verantwoordelijke reclamebureau.
In elk geval, ik blijf fan, op voorwaarde dat het perfect uitgevoerd is. Dus helpen we graag mee aan de verspreiding van de laatste nieuwe: Een honderdtal elfen die, in opdracht van de website Elfyourself.com Union Square in New York hijacken. Alle ingrediënten zijn aanwezig: crazy outfits, een soundtrack die eigenlijk een remix is van een hele hoop bekende hits, een dansje vol verwijzingen (All the Single Ladies, etc.) en als bonus een paar elfen op Segways (Asfaltkonijn (L) Segways!).
Barrie M. Osbourne, de producer van The Matrix en The Lord of the Rings is van plan een biopic te maken over de profeet Mohammed. Het budget is $150m (ongeveer €100m). Het is afwachten hoe ze het verbod op het afbeelden van Mohammed gaan omzeilen. In The Message (die binnenkort trouwens een remake krijgt) loste regisseur Akkad dit ongemak op door first person te gaan en Mohammeds aanwezigheid aan te geven met ‘light organ music’.
Combineer de hilariteit van “Sweding” movies (as in: het namaken van filmklassiekers zonder budget, voornamelijk naar aanleiding van en als onderdeel van de viral marketing campagne voor “Be Kind Rewind” van Jack Black) met de magie van crowd-sourcing. Het resultaat? Star Wars: Uncut. Een project van even epische omvang als de dubbele trilogie die als inspiratie diende. Het concept is simpel: de film “Star Wars: A new Hope” werd opgesplitst in 473 clips van exact 15 seconden (473 x 15 = 7095 seconden = 118 minuten), en het is de bedoeling dat 473 amateur-filmmakers en/of Youtube paljassen elk een clip uitkiezen en deze zelf opnieuw draaien. Dat kan met echte acteurs, blue-screens, karton, Star Wars-figurines en memorabilia, maar evengoed met een of andere animatie-techniek naar keuze.
Voor de liefhebbers: er zijn nog enkele spots vrij! Ik ben alvast benieuwd naar het eindresultaat. (more…)
Amsterdam, jaren ‘70. Een Belgisch gezin (très communautair met Matthias Schoenaerts als Vlaamse vader, Déborah François als Waalse moeder en de innemende Anna Franziska Jäger als hun Brussels liefdeskind) trekt over de grens om het vrije leven op de zoeken. Ze komen terecht in een commune die een kraakpand bezet, waar vader Raven al snel de principes van de vrije liefde in de praktijk omzet en zijn nieuwe vriendin en haar kinderen opneemt in de gemeenschap. We volgen de ontwikkelingen door de ogen van dochter Karo, die heen en weer geslingerd wordt tussen vader en moeder, principes en loyaliteit.
In deze tweede langspeelfilm van Dorothée Van Den Berghe, u misschien niet onbekend van het bekroonde Meisje, zet de regisseuse op een bijzonder mooie manier de leefwereld van een elfjarig meisje neer, compleet met het geweld en het bloot dat vandoen is voor de correcte portrettage van het hippieleven in seventies Amsterdam. Maar vergis u niet, wie voor de sensatie gaat kijken zal bedrogen uitkomen. In de plaats krijgt u een ontroerende tranche de vie die geen taboes uit de weg gaat. Jong geweld Anna Franziska Jäger steelt zonder scrupules uw hart. Komt dat zien.









Reacties(0)

vorige pagina